نمایش بزرگ

شماره پنجاه و ششم هفته نامه آل ياسين

جمعه 24 اسفند 1386

 

در اين شماره مي خوانيد:

نسخه PDF شماره 56/جمعه24اسفند86

معرفی هفته نامه آل یاسین در خبرگزاری قرآنی ایران

چرا وقتی که نام«قائم» برده می شود برمی خیزیم

اول و آخر عدل

پیامبر(ص) و موقعیت منتظران/2

يهوديان و نقش آنان در دوران ظهور / 2

تعلیم دعا جهت رفع قرض و بدهکاری

نشانه هايى از خود آگاهى مردم جهان

خلیفه ا...

براي مشاهده روي لينك مطالب كليك كنيد

اول ربیع الاول

1- دفن بدن مطهر پیامبر گرامی اسلام (ص)

 

در نیمه شب اول ربیع بدن مطهر خاتم الانبیاء و المرسلین را امیر المؤمنین علی بن ابی طالب علیه السلام دفن فرمودند .

مصیبت و فاجعۀ رحلت پیامبر گرامی (ص) از یک طرف و بی احترامی به آن حضرت و توجه نداشتن مردم به غسل و کفن و دفن حضرت از طرف دیگر،داغهایی بود که بر دل مبارک امیر المؤمنین علیه السلام سنگینی می کرد. چنانکه با یاد تلخ آن روزها فرموده اند : «آیا بدن شریف پیامبر (ص) را رها می کردم و او را دفن ننموده برای خلافت و سلطنت بعد از او نزاع می کردو »؟!

شیخ مفید می فرمایند:«اکثر مردم در دفن پیامبر گرامی (ص) حاضر نشدند و نماز بر آن حضرت نخواندند ، چه اینکه بین انصار و مهاجرین مشاجره درامر خلافت بود. اعمش میگوید:پیامبرشان از دنیا رفت و مردم هم و غمی نداشتند جز آنکه عده ای بگویند:«امیر از ماست » و طایفۀ دیگری بگویند :«امیر از ماست »

هنگام رحلت پیامبر گرامی (ص) مغیره خطاب به ابوبکر و عمر گفت:اگر بعداً با مردم کاری دارید آنها را دریابید . لذا ابوبکر و عمر هنگام دفن پیامبر گرامی اسلام (ص) حاضر نبودند ، بلکه میان دیگران بودند که در سقیفه برای خود امیر انتخاب می کردند و قبل از انکه کنار بدن حضرت حاضر شوند، بدن مطهر دفن شد.

عبدالله بن حسن میگوید: به خدا قسم ابوبکر و عمر بر پیامبر (ص) نماز نخواندند ،و سه روز بدن مبارک آن حضرت دفن نشد ، ولی با این همه اهل سقیفه مشغول کار خود بودند .

حضرت باقر علیه السلام می فرمایند: مردم روز دوشنبه و شب سه شنبه را بر بدن آن حضرت نماز میخواندند ،و عموم مردم حتی خواص و نزدیکان حضرت بر بدن مبارک نماز خواندند، اما هیچ یک از اهل سقیفه بر غسل و کفن ودفن حضرت حاضر نشدند. امیرالمؤمنین علیه السلام بریده اسملی را برای خبر دادن نزد انان فرستاد ، ولی اعتنایی نکردند و بعد از دفن آن حضرت بیعت آنان هم تمام شد.

عایشه لعنت الله علیه در این باره اقراری دارد که جالب توجه است. او گفته است :«بخدا قسم ما از دفن پیامبر (ص) با خبر نشدیم تا اینکه صدای بیل و کلنگ را در شب چهارشنبه از حجره آن حضرت شنیدم » یعنی بعد از دفن متوجه شدیم.

2- لیلة المبیت

 

شب اول این ماه پیامبر گرامی (ص) از شر کفار از مکه به مدینه هجرت کردند . در آن شب آقا و مولایمان امیر المؤمنین علیه السلام جان نثاری فرموده به جای رسول گرامی اسلام (ص) در بستر ایشان خوابیدند، چه اینکه کفار قریش قصد کشتن حضرتش را داشتند. به این مناسبت آیه «و من الناس من یشری نفسه ابتغاءمرضات الله ...» « از مردم کسی هست که جان خویش را در راه رضایت خداوند می فروشدو خدابربندگان مهربان است» در شأن علی بن ابی طالب علیه السلام نازل شد.

درشبی که امیر المؤمنین علیه السلام به جای پیامبر گرامی(ص) خوابیدند به حضرت جبرئیلو میکائیل خطاب رسید که من بین شما دونفر برادری قرار دادم و عمر یکی از شما را بیش از دیگری قرار دادم و کدامیک از شما ایثار می کند که عمر طولانی از آن دیگری باشد؟ هر دو عمر طولانی را اختیار کردند.

خطاب آمد :«به زمین نگاه کنید و ببینید که چگونه علی بن ابی طالب علیه السلام حیات خود را به برادرش پیامبر گرامی (ص) ایثار نموده و جای او خوابیده و جان خود را فدای جان او نموده است و به زمین بروید و او را از دشمنان حفظ کنید » آنان آمدند و جبرئیل بالای سر امیر المؤمنین علیه السلام و میکائیل سمت پاهای آن حضرت نشست و ندا کرد :«بخ بخ من مثلک یابن ابی طالب ، خداوند در جمع ملائکه به تو مباهات فرمود » اینجا بد که آیۀ شریفۀ « و من الناس

من یشری نفسه ابتغاءمرضات الله ...» نازل شد .

 

3- هجرت پیامبر گرامی اسلام (ص)

پیامبر گرامی (ص) 13 سال پس از بعثت به مدینه طیبه هجرت فرمود.

4- هجوم به خانۀ وحی

 

در این روز اولین هجوم به خانۀ امیر المؤمنین علیه السلام صورت گرفت . هنگامی که امیرالمؤمنین علیه السلام متوجه غسل و کفن و دفن پیامبر گرامی (ص) شد وغاصبین خلافت در سقیفه بودند،در شب چهارشنبه که اول ربیع الاول بود بدن مبارک آن حضرت را دفن فرمودو طبق وصیت پیامبر (ص) متوجه جمع آوری قرآن شد . آن حضرت فرموده بودند: « علی جان، تا سه روز از خانه خارج مشو وقرآن را جمع آوری کن ...»

در این ایام سه باربه منزل آن حضرت هجوم آورده اند :

- بار اول در روز اول ربیع بود که برای بیعت آمدند و آن حضرت فرمود که قسم یاد کرده ام که تا جمع قران تمام نشود از خانه بیرون نیایم و انان بازگشتند . پس از ان امیرالمؤمنین علیه السلام شبها صدیقه طاهره و حسنین علیهما السلام را بر در منازل اصحاب می بردند و طلب یاری می نمودند .

- بار دوم هفت روز بعد از دفن پیامبر(ص) بود که زبیر و عده ای دیگر در منزل امیرالمؤمنین علیه السلام جمع شده بودند. آن روز زبیر شمشیر کشید تا عمر را بکشد .

- بار سوم به منزل هجوم آوردند ،و پس از آتش زدن در منزل و ضرب و جرح صدیقة طاهره علیها السلام و کشتن حضرت محسن علیه السلام امیرالمؤمنین علیه السلام را با دست بسته بیرون بردند.

5- مسمومیت امام عسکری علیه السلام

 

امام حسن عسکری علیه السلام در اثر زهر مسموم شدند و بیماری حضرت آغاز گردید . بنابرقولی شهادت امام حسن عسکری علیه السلام در سال 260 هجری در چنین روزی بوده است، و به قولی دیگر در چهارم ربیع الاول وبه قولی در هشتم ریع الاول بوده است .

 

سوم ربیع الاول

تخریب کعبه توسط یزید لعنت الله علیه

 

در سال 64 هجری به دستور یزید ملعون خانۀ کعبه را با منجنیق خراب کردند . این فاجعه یازده روز قبل از هلاکت یزید به وقوع پیوست .

 

پنچ ربیع الاول

وفات حضرت سکینه علیها السلام

 

حضرت سکینه علیهاالسلام دختر امام حسین علیه السلام 56 سال پس از واقعه کربلا ، در شب پنجم ربیع الاول سال 117 هجری در مدینه وفات کردند.

مادر ایشان حضرت رباب علیهاالسلام است که با هم در واقعۀ کربلا حضور داشتند و همراه با اسرا به کوفه وشام رفتند.

در صبح رحلتشان محمدبن عبدالله چهارصد دینار عطر و عود خرید و پیرامون تابوت ان حضرت در مجمره ها سوزانید .خالدبن عبدالملک حاکم مدینه که درنظر داشت با به تعویق افتادن تشیع جنازه بر اثر گرمی هوا به بدن مطهر جسارت شود گفت :«صبر کنیدمن برای نماز خواندن بر جنازه می آیم » ولی نیامد .

لذا جنازه مبارک آن حضرت تا شب دفن نشد . پس از آن حضرت سجاد علیه السلام – و به قولی یحی بن حسن علیه السلام و به قولی محمد بن عبدالله– بر جنازه آن حضرت نماز خواندند و آن حضرت را با احترام به خاک سپردند.

اللهم صل علی علی بن موسی الرضا ( ع) و کما جعلته حجة علی خلقک

خدایا درود فرست بر علی بن موسی الرضا(ع) چنانچه او را حجت بر خلق قرار دادی

السلام علی غوث اللهفان و من صارت به ارض خراسان خراسان

سلام بر آن آقایی که فریاد رس درماندگان است و آن بزرگوار که زمین خراسان بواسطه وجود مقدس او خراسان شد

 

من وصال دوست را بی درد و هجران یافتم         تا گشودم چشم ، خود را در خراسان یافتم

عاشقان در کوی جانان  جانفشانی  می کنند         نازم این طالع که جان درکوی جانان یافتم

بنده ام  رو کرده ام  بر کوی  مولایی  کریم         مورم  و  راهی  به   دربار  سلیمان  یافتم

هرغم ودردی که پیداشد به جسم و جان مرا        گه  زنامش گه  زیادش فیض  درمان یافتم

یا  رب  از من  در ازای  نا سپاسیها  مگیر        این  گران قیمت متاعی را که ارزان   یافتم

آرزویم  این بود  کاندر  جوارش  جان دهم          من  که هم  اندر جوار حضرتش جان یافتم

 

 

امام صادق علیه السلام می فرمایند :

«شیعتنا جزء منا خلقوا من فضل ظینتنا ، یسوؤهم ما یسوؤنا و یسرهم ما یسرنا »

شیعیان ما جزئی از ما هستند که از اضافۀ طینت ما خلق شده اند .

 آنچه ما را ناراحت کند ،آنان را ناراحت می کند و آنچه ما را مسرور کند آنان را

 مسرور می نماید .

                                                                                                                                بحار الانوار 68 / 24/

آخر صفر شهادت امام رضا علیه السلام

 

حضرت ثامن الحجج مولانا علی بن موسی الرضا علیه السلام در سال 203 هجری بنا بر اصح دو سال پس از وفات حضرت معصومه علیها السلام به شهادت رسیدند . سن مبارک حضرت 49 یا 55 سال بوده است . بنا بر نقلی در 27 صفر حضرت امام رضا علیه السلام به شهادت رسیده اند . ولی مشهور آخر ماه صفر است . در 28 صفر مأمون لعنت الله علیه انگور مسموم یا آب انار زهر آلود را به اجبار حضرت امام رضا علیه السلام خورانید

گزیده ای از زندگی حضرت

هشتمین اختر تابناک ولایت حضرت امام علی بی موسی الرضا (ع) در یازدهم ذی القعده سال 148 هجری قمری از مادری به نام( تکتم)دیده به جهان گشود . پس از تولد حضرت ، مادر ایشان از طرف امام موسی کاظم علیه السلام

(طاهره) نام گرفتند .

حضرت را« علی » نام نهاده اند و ایشان  سومین نفر از چهار نفر  از امامان شیعه اثنی عشریه هستند که علی     نامیده اند .

اول : ابو الائمه  علی بن ابی طالب ( حضرت امیر المومنین صلوات الله علیه)

دوم: امام چهارم علی بن الحسین ( زین العابدین علیه السلام )

سوم: امام هشتم علی بن موسی ( امام رضا علیه السلام )

چهارم:امام دهم علی بن محمد ( امام هادی علیه السلام )

کنیه حضرت

کنیه حضرت ، ابو الحسن است و از دوازده امام بزرگوارمان پنج امام ابوالحسن نامیده شده اند .

اول : حضرت امیر المومنین علیه السلام

دوم : حضرت زین العابدین علیه السلام

سوم: امام موسی بن جعفر علیه السلام

چهارم: امام رضا علیه السلام

پنجم: امام علی نقی ( هادی ) علیه السلام

لقب آن حضرت رضا(ع) است و از آن جهت رضا نامیده شدند که همه مردم چه از  دوست و دشمن ،موافق و یا مخالف از آن جناب راضی و خشنود بودند.

 

امام رضا علیه السلام پس از شهادت پدر بزرگوارشان در زندان بغداد در سن سی پنج سالگی عهده دار مقام ولایت و رهبری گشتند و مدت امامت آن حضرت بیست سال به طول انجامید که ده سال آن معاصر با خلافت هارون الرشید،پنج سال معاصر با خلافت محمد امین و پنج سال دیگر معاصر با خلافت عبدالله بن مامون ( لعنت الله علیه ) بود .امام تاآغاز خلا فت مامون در زادگاه خود یعنی شهر مدینه طیبه اقامت داشتند ولی مامون پس از رسیدن به حکومت حضرت را به خراسان دعوت کرد و سر انجام حضرت به دست مامون لعنت الله علیه به وسیله انگور زهر آلود در روز بیست ونهم ماه صفر در سال 203 هجری قمری به فیض شهادت نائل آمدند. و هنگام شهادت پنجاه و چهار سال و سه ماه و نوزده روز عمر داشتند و در همان سرزمین  (خراسان)به خاک سپرده شدند .

حدیت سلسلة الذهب

یکی از احادیثی است که امام رضا علیه السلام از پدران خود تا حضرت علی علیه السلام و از ایشان تا پیامبر صلی الله و علیه و آله و از بیامبر ( ص) اسلام تا حضرت جبرئیل علیه السلام و از حضرت جبرئیل علیه السلام تا خداوند متعال نقل نمودند . و از آن جاکه سراسر این حدیث پیشوایان پاک قرار دارند این حدیث را حدیث سلسلة الذهب نامیده اند .

خداوند متعال می فرمایند :

کلمة لا اله الا الله حصنی فمن قالها دخل حصنی و من دخل حصنی امن من عذابی

گفتن لا اله الاالله دژ جاودانی من است ، هر کس آن را بگوید وارد دژ من می گردد، و هر کس وارد دژ من شد از عذاب من ایمن می گردد.

 

و در ادامه حضرت امام رضا علیه السلام فرمودند :

«لکن بشرطها و شروطها و انا من شروطها »

یعنی اقرار به توحید در صورتی ایمن بخش و نجات آفرین است که دیگر شرایط به آن ضمیمه گردد و یکی از شرایط آن است که بشر از حکومت معصوم کنار نرود و حکومت معصوم را کاملا بپذیرد و در حقیقت امام مسأله ولایت و حکومت معصوم را تکمیل کننده توحید می داند زیرا در غیر این صورت حکومت طاغوتها سبب می شوند که همان توحید نیز از میان برود .

روایت

روایت شده از دعبل خزاعی که وقتی  خواندم قصیده تائیۀ خود را برای حضرت رضا صلوات الله علیه چون رسید به این شعر خروج امام زمان (عج) ( یقول علی اسم الله بالبرکات ) حضرت امام رضا علیه السلام برخاستند و بر روی پاهای مبارک خود ایستادند و سر نازنین خود را خم کردند بسوی زمین پس از آنکه کف دست راست خود را بر سر گذاشته بودند فرمودند: ( اللهم عجل فرجه و مخرجه وانصرنا به نصراًعزیزا)

آزارهای مأمون نسبت به حضرت

مأمون  از آزار و  جسارت نسبت به حضرت کوتاهی نکرد و حتی حضرت را سه ماه در سرخس مقیداً زندانی کرد.

پس از ولایتعهدی ، ابتدای گرفتاری آن حضرت به خاطر معاشرت با مأمون منافق ملعون بود . او به حسب ظاهر در تعظیم و احترام حضرت می کوشید ، اما در باطن با آزار و اذیت حجت خدا را به مرگ خویش راضی نموده بود.

اخبار حضرت رضا علیه السلام بشهادت خود

بسند معتبر از آن جناب منقولست که گفت بخدا سوگند که هیچ یک از ما اهلبیت نیست مگر آنکه کشته می گردد و شهید می شود گفتند یابن رسول الله کی شما را شهید می کند ؟ فرمودند که بدترین خلق خداوند در زمان من، مرا شهید خواهد کرد به زهر و دور از یا رو یاور در زمین غربت مدفون خواهد ساخت پس هر که مرا در آن غربت زیارت کند حق تعالی مزد صد هزار شهید و صد هزار صدیق و صد هزار حج کننده و عمره کننده و صد هزار جهاد کننده برای او بنویسد ودر زمره ما محشور شود و در درجات عالیه بهشت رفیق ما باشد. ایضا بسند معتبر از حضرت صادق علیه السلام روایت کرده است که حضرت رسول صلی الله و علیه و آله فرمود که پا ره ای از تن من در زمین خراسان مدفون خواهد شد هر مومنی که او را زیارت کند البته بهشت او را واجب می شود و بدنش بر آتش جهنم حرام می گردد.

علامه مجلسی در دیگر کتاب خود نقل کرده بسند معتبر از حضرت امام رضا علیه السلام  که فرمودند : زود باشد که کشته شوم بزهر و ستم و مدفون شوم در پهلوی هارون الرشید و بگرداند خدا تربت مرا محل تردد شیعیان و دوستان من پس هر که مرا در این غربت زیارت کند واجب شود برای او که من او را زیارت کنم در روز قیامت و سوگند می خورم بخدائی که محمد صلی الله و علیه وآله راگرامی داشته است به پیغمبری و برگزیده است او را بر جمیع خلایق که هر که از شما شیعیان نزد قبر من دو رکعت نماز کند البته مستحق شود آمرزش گناهان را از خداوند عالمیان در روز قیامت و به حق آن خداوندی که مار را گرامی داشته است بعد از محمد (ص) بامامت و مخصوص گردانیده است ما را بوصیت آن حضرت ، سوگند می خورم که زیارت کنندگان قبر من گرامیتر از هر گروهی اند نزد خداوند در روز قیامت .

مسمومیت حضرت

یاسر خادم می گوید : هر جمعه که آن حضرت از مسجد جامع مراجعت می کرد ، با بدنی عرق دار و غبار آلود دستها را به درگاه الهی بر می داشت و می فرمود :« بار الها اگر فرج و گشایش کار من در مرگ من است ، مرگ مرا برسان .» آن حضرت پیوسته در غم و حزن بود تا در غربت رحلت فرمود .

مأمون  پس از آنکه یک شبانه روز امر شهادت آن حضرت را کتمان کرد سراغ محمد پسر امام صادق علیه السلام و جماعتی از آل  ابو طالب فرستاد تا سلامت بدن امام را ببینند و پس از آن شروع به گریه و زاری نمود .

دفن بدن مبارک حضرت

پس از غسل وکفن و نماز بر بدن شریف حضرت که توسط امام جواد علیه السلام انجام شد آن حضرت را  جلوی قبر هارون در خانه حمید بن قحبطه ، مکان فعلی دفن کردند. بنا بر بعضی روایات مأمون از ترس فتنۀ مردم دستور به دفن شبانۀ حضرت دادند .

مدت امامت آن حضرت 20 سال بود . سن شریف امام جواد علیه السلام هنگام شهادت امام رضا علیه السلام 7 سال و چند ماه بود .

اقوال شهادت آن حضرت عبارتند از 23 ماه رمضان ، 17 صفر ، 27 صفر ، 14 صفر، 21 رمضان ، 23 ذی القعده . بزرگان شیعه در کتب مختلف ماه شهادت را صفر و روز آ نرا اکثراً آخر صفر ذکر کرده اند ولی 29 یا 30 روز بودن ماه صفر در سال شهادت را ذکر ننموده اند.

بسم الله الرحمن الرحیم

«اللهم عجل فرجه و مخرجه وانصرنا به نصراًعزیزا»

 

ماه ربیع الاول سرور و حزن را با هم در خود جای داده است روزهای این ماه پر خاطره  از شادی و اندوه اهل بیت علیهما السلام است ، که ذیلاً به تفصیل آنها می پردازم .

خبرهای خوشی همچون ولادت پیامبر گرامی اسلام (ص) لیلة المبیت و هجرت پیامبر (ص) ورود حضرت به مدینه  آغاز امامت امیر المؤمنین علیه السلام پس از شهادت پیامبر گرامی اسلام (ص) ولادت امام صادق علیه السلام آغاز امامت حضرت ولی عصر (عج) پس از شهادت پدر بزرگواشان حضرت امام حسن عسکری علیه السلام روزهای بیاد ماندنی این ماه است . ازواج پیامبر گرامی (ص) با حضرت خدیجه علیها السلام و ورود حضرت معصومه (س) به قم روزهای دیگری است که خاطره های خوشی را بر جای گذاشته است . مرگ عمربن خطاب لعنه الله علیه و یزدبن معاویه و عمربن سعید برگهای دیگری از دفتر شادی اهل بیت علیهم السلام در این ماه است .

آغاز وجوب نماز ، عمود دین اسلام روز دیگری است که هیچگاه فراموش نخواهد شد .

از سوی دیگر واقعۀ وحشتناکی در این ماه رخ داده که سر آغاز همۀ مصائب اهل بیت علیهم السلام است و آن هجوم به خانۀ وحی پس از دفن بدن مطهر پیامبر(ص) است . اولین روز خلافت غاصبانۀ معاویه ، ورود اهل بیت امام حسین علیه السلام به شام ( بنا بر قولی ) تخریب کعبه توسط یزید لعنة الله علیه نیز از آثار شوم سقیفه است که در این ماه رخ داده است شهادت امام حسن عسکری علیه السلام وفات حضرت سکینه علیها السلام نیز از حوادث این ماه است.

از جنگهای پیامبر گرامی اسلام جنگ بنی النضیر و جنگ دومة الجندل در این ماه بوده است .همچنین صلح امام حسن علیه السلام در این ماه اتفاق افتاده است .

مرگ موسی خلیفۀ عباسی ، معتصم عباسی ، داود بن علی حاکم ظالم مدینه ، مالک بن انس و احمد بن حنبل نیز در این ماه به وقوع پیوسته است .

 

تقویم ماه ربیع الاول

 

نمایش بزرگ

-------------------------------------------------------------------

نمایش بزرگ

-------------------------------------------------------

نمایش بزرگ

------------------------------------------------

نمایش بزرگ

-------------------------------------------------------

نمایش بزرگ

حسن غریب مادره از همه مظلوم تره

آخر یه روز شیعه برات حرم میسازه

آخر یه روز مهدی برات حرم میسازه

حرم برای تو شه کرم میسازه

آخر یه روز مهدی برات حرم میسازه

مثل ضریح شش گوشه بهش می نازه

به کوری عایشه و دشمن حیدر

بقیع تو آباد میشه گل پیمبر

خدا کنه حاجت ما یه روز روا بشه

بقیع خاکیتم مثل کربلا بشه

آخر یه روز ضریحت رو بغل میگیرم

حسن حسن میگیم پای ضریح میمیریم

آخر برات یه گنبد طلا میسازیم

شبیه گنبد امام رضا میسازیم

پنجره فولاد میسازیم حاجت میگیریم

دخیل می بندیم که پای دخیل بمیریم

کریم تر از تو به خدا کسی ندیده

خدا تو رو برا خودش ناز آفریده

سقا خونه به پا کنیم با شور و احساس

سر قبر ام بنین مادر عباس

شماره پنجاه و پنجم هفته نامه آل ياسين

جمعه 17 اسفند 1386

 

در اين شماره مي خوانيد:

نسخه PDF شماره 55 / جمعه17 اسفند86

مناجات امام رضا(ع) با امام زمان(عج)

اتمام حجت

پیامبر(ص) و موقعیت منتظران/1

يهوديان و نقش آنان در دوران ظهور /1

فایدۀ امام غایب

الزامها و ضرورتهاى اجتماعى

شهادت امام حسن و امام رضا

براي مشاهده روي لينك مطالب كليك كنيد

نمایش بزرگ

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------

نمایش بزرگ

من فدای ان سه ساله ای بشم که ناجی اهل بیت  است ونه دخترکی بلکه ملکه عالم ایثار و شجاعت جان نا قابل ما فدایش که عمه امام و خواهر امام و دختر امام است.کاش ایشان منت بر سر ما بگذارند تا فدایی یک دم نگاه دلکششان شویم ای کاش عجل مهلت دهد یک بار زیارتشان یکبار .

  جان عالمی به فدای سه ساله ای که دل شیعه بسته به تربت پاکشان است ای کاش میشد برایشان بمیریم ای کاش میشد قربانی شویم . مولاتنا رقیه روحی فداک

         زيارت اول حضرت رقيه سلام الله عليها

   بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ 
  

_{اَلسَّلامُ عَلى آدَمَ صِفْوَةِ اللهِ، اَلسَّلامُ عَلى نُوح نَبِيِّ اللهِ، اَلسَّلامُ عَلى اِبْراهيمَ خَليِل  اللهِ، اَلسَّلامُ عَلى مُوسى كَليِم اللهِ، اَلسَّلامُ عَلى عيسى رُوحِ اللهِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا رَسُولَ اللهِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا خَيْرَ خَلْقِ اللهِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا صَفِيَّ اللهِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا مُحَمَّدَ بْنَ عَبْدِ اللهِ خاتَمَ النَّبِيّينَ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يـا اَميرَ الْمُؤْمِنينَ عَلِيَّ بْنَ اَبي طـالِب وَصِيَّ رَسُولِ اللهِ،اَلسَّلامُ عَلَيْكِ يا فاطِمَةُ سَيِّدَةَ نِسـاءِ اْلعالَمينَ، اَلسَّلامُ عَلَيْكُما يا سِبْطَيْ نَبِيِّ الرَّحْمَةِ وَسَيِّدَيْ شَبابِ اَهْلِ الْجَنَّةِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا عَلِيَّ بْنَ اْلحُسَيْنِ سَيِّدَ الْعابِدينَ وَقُرَّةَ عَيْنِ النّاظِرينَ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا مُحَمَّدَ بْنَ عَلِيّ باقِرَ الْعِلْمِ بَعْدَ النَّبِيِّ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا جَعْفَرَ بْنَ مُحَمَّد الصّادِقَ الْبـارَّ الاَْمينَ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا مُوسَى بْنَ جَعْفَر الطّاهِرَ الطُّهْرَ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا عَلِيَّ بْنَ مُوسَى الرِّضَا اْلمُرْتَضى، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا مُحَمَّدَ بْنَ عَلِيّ التَّقِيَّ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا عَلِيَّ بْنَ مُحَمَّد النَّقِيَّ النّاصِحَ الأَْمينَ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا حَسَنَ بْنَ عَلِيّ، اَلسَّلامُ عَلَى الْوَصِيِّ مِنْ بَعْدِهِ، اَلّلهُمَّ صَلِّ عَلى نُورِكَ وَسِراجِكَ وَوَلِيِّ وَلِيِّكَ، وَوَصِيِّ وَصِيِّكَ، وَحُجَّتِكَ عَلى خَلْقِكَ، اَلسَّلامُ عَلَيْكِ يـا بِنْتَ رَسُولِ اللهِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكِ يـا بِنْتَ فاطِمَةَ وَخَديجَةَ، اَلسَّلامُ عَلَيْكِ يـا بِنْتَ اَميرِ الْمُؤْمِنينَ، اَلسَّلامُ عَلَيْكِ يـا بِنْتَ وَلِيِّ اللهِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكِ يـا اُخْتَ وَلِيِّ اللهِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكِ يا عَمَّةَ وَلِيِّ اللهِ، الَسَّلامُ عَلَيْكِ يـا رُقَيَّةَُ بِنْتَ اْلحُسَيْنِ الشَّهيدِ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكاتُهُ، الَسَّلامُ عَلَيْكِ اَيَّتُهَا الصَّغيرَةُ الشَّهيدَةُ، اَلسَّلامُ عَلَيْكِ اَيَّتُهَا الْمَقْهُورَةُ الْمَظْلُومَةُ، اَلسَّلامُ عَلَيْكِ اَيَّتُهَا الْفاضِلَةُ الْرَّشيدَةُ، اَلسَّلامُ عَلَيْكِ اَيَّتُهَا الْجَليلَةُ الْجَميلَةُ، اَلسَّلامُ عَلَيْكِ اَيَّتُهَا الْبَعيدَةُ عَنِ الأَْوْطانِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكِ اَيَّتُهَا الأَْسيرَةُ فِى الْبُلْدانِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكِ يا مَوْلاتي وَابْنَةَ مَوْلايَ، وَسَيِّدَتي وَابْنَةَ سَيِّدي وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكاتُهُ، فَلَعَنَ اللهُ مَنْ جَحَدَكِ، وَلَعَنَ اللهُ مَنْ ظَلَمَكِ، وَلَعَنَ اللهُ مَنْ ضَرَبَكِ، وَلَعَنَ اللهُ مَنْ لَمْ يَعْرِفْ حَقَّكِ، وَلَعَنَ اللهُ اَعْداءَ آلِ مُحَمَّد، مِنَ الْجِنِّ وَالاِْنْسِ، مِنَ الأَْوَّلينَ وَالاْخِرينَ، وَضاعَفَ عَلَيْهِمُ الْعَذابَ الأَْليمَ، اَتَيْتُكِ يا مَوْلاتي وَابْنَةَ مَوْلايَ، قاصِداً وافِداً عارِفاً بِحَقِّكِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكِ عَرَّفَ اللهُ بَيْنَنا وَبَيْنَكُمْ فِى الْجَنَّةِ، وَحَشَرَنا في زُمْرَتِكُمْ، وَاَوْرَدَنا حَوْضَ نَبيِّكُمْ، وَسَقانا بِكَاْسِ جَدِّكُمْ مِنْ يَدِ عَلِيِّ بْنِ اَبي طالِب صَلَواتُ اللهِ عَلَيْكُمْ، اَسْئَلُ اللهَ اَنْ يُرِيَنا فيكُمُ السّرُوُرَ وَالْفَرَجَ، وَاَنْ يَجْمَعَنا وَاِيّاكُمْ في زُمْرَةِ جَدِّكُمْ مُحَمَّد صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ، وَاَنْ لا يَسْلُبَنا مَعْرِفَتَكُمْ اِنَّهُ وَلِيٌّ قَديرٌ، اَتَقَرَّبُ اِلىَ اللهِ بِحُبِّكُمْ، وَالْبَرائَةِ مِنْ اَعْدائِكُمْ، وَالتَّسْليمِ اِلَى اللهِ، راضِياً بِهِ غَيْرَ مُنْكِر وَلا مُسْتَكْبِر، وَعَلى يَقينِ مـا اَتى بِهِ مُحَمَّدٌ، وَبِهِ راض نَطْلُبُ بِذلِكَ وَجْهَكَ يا سَيِّدى، اَللّهُمَّ وَرِضاكَ وَالدّارَ الاْخِرَةَ يا رُقَيَّةُ اشْفَعي لي فِى الْجَنَّةِ، فَاِنَّ لَكِ عِنْدَ اللهِ شَاْناً مِنَ الشَّاْنِ، اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ اَنْ تَخْتِمَ لى بِالسَّعادَةِ، فَلا تَسْلُبْ مِّنى ما اَنَا فيهِ، وَلا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ اِلاّ بِاللهِ الْعَلِىِّ الْعَظيمِ، اَللّهُمَّ اسْتَجِبْ لَنا وَتَقَبَّلْهُ بِكَرَمِكَ وَعِزَّتِكَ، وَبِرَحْمَتِكَ وَعافِيَتِكَ، وَصَلَّى اللهُ عَلى مُحَمَّد وَآلِهِ اَجْمَعينَ، وَسَّلَمَ تَسْليماً يـا اَرْحَمَ الرّاحِمينَ}

بيانات مقام معظم رهبرى حضرت آيت الله خامنه اى
1383،1384،1385،1386، 1382، 1381 , 1380 ، 1379

بيانات معظم له در سال 1379 هـ . ش

پيام نوروزى معظم له	1 / 1 / 1379
بيانات معظم له در جمع زائران حرم امام رضا (ع)	6 / 1 / 1379
بيانات معظم له در پايان درس خارج	16 / 1 / 1379
بيانات معظم له  در ديدار هنرمندان ومسئولان تبليغات دفاع مقدس	20 / 1 / 1379
بيانات معظم له در خطبه هاى نماز جمعه تهران	26 / 1 / 1379
بيانات معظم له در ديدار با جوانان	1  / 2  / 1379
بيانات معظم له  در ديدار بانمايندگان جبهه دوم خرداد	7  / 2 / 1379
بيانات معظم له در جمع فرهنگيان وكارگران	14 / 2 / 1379
بيانات معظم له در خطبه هاى نماز جمعه تهران	23 / 2 / 1379
بيانات معظم له در سالگرد ارتحال امام خمينى (ره)	14 / 3 / 1379
بيانات معظم له در ديدار نمايندگان مجلس	29 / 3/ 1379
بيانات معظم له در17 ربيع الاول	31 / 3 / 1379
بيانات معظم له در ديدار اعضاى قوه قضأييه	7  / 4 / 1379
بيانات معظم له در جمع  كارگزاران نظام	19 / 4 / 1379
بيانات معظم له در جمع مردم استان اردبيل	4  / 5 / 1379
بيانات معظم له در ديدار روساى نمايندگى هاى ايران در خارج	25/ 5 / 1379
پيام معظم له به اجلاس هزاره رهبران مذهبى در سازمان ملل	8  / 6 / 1379
بيانات معظم له در ديدار خبرگان رهبرى	10 / 6 / 1379
بيانات معظم له در آغاز درس خارج	20 / 6 / 1379
پيام معظم له به اجـلاس سـراسرى نـماز	22 /  6 / 1379
پيام معظم له به مناسبت ارتحال آيت الله احمدى ميانجى	22 / 6 /  1379
بيانات معظم له در جمع بانوان به مناسبت روز زن	1379 / 6 / 30
پيام معظم له به مناسبت درگذشت استاد احمد كمال	30 / 6 /  1379
پيام معظم له به مناسبت تجليل از شهيدان و ايثارگران هفته دفاع مقدس	31 / 6 / 1379
بيانات معظم له در جمع هنرمندان و مسئولان فرهنگى	6 / 7 / 1379
پيام معظم له به مبارزان مسلمان فلسطين	1379 / 7 / 13
بيانات معظم له در اجتماع مردم قم	1379 / 7 / 14
بيانات معظم له در جمع محققان و پژوهشگران حوزه علميه قم	15/ 7  / 1379
بيانات  معظم له در جمع بـسيجيان در اردوى ياران امام على(ع)	29 / 7 / 1379
بيانات معظم له در ديدار مسوولان و كارگزاران نظام	4 / 8 / 1379
بيانات معظم له در مراسم اختتاميه مسابقات حفظ و قرائت قرآن كريم	9 / 8 / 1379
بيانات معظم له در ديدار با دانشجويان, دانش آموزان, سپاهيان و جانبازان	11 / 8 / 1379
پيام معظم له به جـانبـاز شـركت كننـده در بـازيهاى پـارا المپيك سيـدنى	11 / 8 / 1379
بيانات معظم له در جمع مردم به مناسبت نيمه شعبان	22 / 8 / 1379
پيام معظم له به اجلاس پژوهشى امر به معروف و نهى از منكر	23 / 8 / 1379
پيام معظم له به مناسبت ارتحال آيت الله روحانى	5 / 9 / 1379
بيانات معظم له در جمع مسئولان و كارگزارن نظام	12 / 9 / 1379
بيانات معظم له  در ديدار اعضاى شوراى عالى انقلاب فرهنگى	19 / 9 / 1379
بيانات معظم له در خطبه هاى نماز جمعه تهران	25 / 9 / 1379
پيام معظم له به مناسبت روز قدس	29 / 9 / 1379
بيانات معظم له در ديدار با مردم قم	19 / 10 / 1379
پيام معظم له به كنگره آيت الله بروجردى و علامه شيخ محمود شلتوت	19 /10 / 1379
پيام معظم له  به مناسبت در گذشت آيت الله لاكانى	20 /10 /1379
پيام معظم له به آيت الله واعظ طبسى (تعويض ضريح امام رضا (ع)	20 / 10/ 1379
پيام معظم له به كنگره بزرگداشت شهيد آيت الله صدر	29 / 10 / 1379
بيانات معظم له  در ديدار كارگزاران و مديران حج	10 / 11 / 1379
حكم انتصاب اميرسرتيپ پورشاسب به سمت رئيس ستاد مشترك ارتش	17 / 11 / 1379
حكم انتصاب حجه الاسلام  أبو القاسم وافى  به سمت توليت مسجد جمكران	18 / 11 / 1379
حكم انتصاب امير سرتيپ محمدىفر به  فرماندهى نيروى زمينى ارتش	19 / 11 / 1379
بيانات معظم له در ديدار فرماندهان و كاركنان نيروى هوايى	19 / 11 / 1379
بيانات معظم له در جمع شوراهاى تامين سراسر كشور	25 / 11 / 1379
بيانات معظم له در ديدار اعضاى مجلس خبرگان	27 / 11 / 1379
بيانات معظم له در ديدار انجمن هاى اسلامى دانش آموزان	8 / 12 / 1379
بيانات معظم له  در ديدار اساتيد و دانشجويان دانشگاه صنعتى اميركبير	9 / 12 / 1379
پيام معظم له به كنگره عظيم حج	12 / 12 / 1379
بيانات معظم له  در ديدار با اقشار مختلف مردم	24 / 12 / 1379
بيانات معظم له در خطبه هاى نماز جمعه تهران	26 / 12 / 1379

هو

حقیقت حجاب در سخنان حضرت استاد صمدی آملی

کل عالم ومقام عصمت عالم اگر به صورت یک شکل ویک بافت و صورتی در بیاید قهرا به بافت انسان در می آید .همانطور که قوه خیال حقایق آنسویی را

مطابق با مناسباتی که بینشان است با اشکال این سویی برای انسان پیاده می کندقوه خیال عالم عصمت نظام عالم را در نشئه طبیعت به صورت

انسان شکل می دهد وچون عصمت بیشتر با اسم شریف (الباطن)سازگار است لذا به صورت زن شکل می دهد نه صورت مرد .چون مرد بیشتر با اسم( الظاهر) و زن بیشتر با اسم شریف (الباطن )در ارتباط

است .لذا همان مقام اسم شریف (الباطن )آمده در شریعت وبرای زن به صورت حجاب مطرح شده است این حجاب در حقیقت صفت خدا داشتن زن است خداوند هم محجوب است خودش فرمود:((من هم حجاب

کل عالم ومقام عصمت عالم اگر به صورت یک شکل ویک بافت وصورتی در بیاید قهرا به بافت انسان در می آید.همانطور که قوه خیال حقایق آنسویی را مطابق با مناسباتی که بینشان است با اشکال این

دارم وشما از پشت هفت هزار حجاب دارید من را می بینید ))اگر عدد را بالاتر ببرد با زهم حق است .نه این که دین اگر به زن می گوید(( تو حجاب را نگه داشته باش )) این العیاذ بالله جسارت به زن است این در

حقیقت یک احترامی به زن است .به او می گوید :((چون تو مطابق اسم شریف ((الباطن )) الهی پیاده شده ای ما نمی خواهیم که تو در معرض دید هر کسی قرار بگیری لذا محجوب باش .بگذار اگر دیگران می خواهند

تورا ببینند از پشت حجابها ببینند))این حجاب برگرفته از حجاب حق است لذا حجاب دژزن است چه اینکه برای خداوند دژ است فرمود هر چه کوشش کنید نمی توانید حقیقت غیبیه ذات مرا ببینید آنقدر محجوبم

آنقدر در حجابم هر چه کوشش کنید و حجابهای را خرق کنید و پاره کنید باز هم همچنان مرا در پشت حجاب باید ببینید هرگز من کشف تام نمی کنم حتی در قران هم کشف تام ذاتی نکرد قر آن هم اگر چه خدا را

به ما معرفی کرد اما یا با الفاظ یا با معانی یا با صور .هم الفاظ حجابند وهم هم هم صور حجابند .از پشت حجاب ها خدا معرفی را معرفی کرد والا حق آنطوری که حق است برای خلق جلوه نمی کند که اگر

بخواهد بکند لازمه جلوه گری حق برای خلق بساط خلق را جمع کردن است . زن تا موقعی که در حجاب است است حق است موقعی که از حجاب در آمده است وجهه ی خلقی پیدا می کند.وقتی وجهه ی خلقی پیدا کرد

دیگر تواناییش شکسته می شود . این است که حجاب برای زن یک احترام است که زن بیشتر شبیه به خداوند شود .و اگر می خواهند ((عصمت اعظم ))را به صورت شکل زنی در بیاورد ظاهرا به بهترین

شکل در می آورد که بهتروزیباتر از این چهره در نظام هستی پیدا نمی شود .لذا مشابه چهره جناب صدیقه طاهره در عالم هرگز زنی پیدا نمی شود چه اینکه مشابه چهره پیغمبر و امیرالمومنین هرگز در عالم

بافتی پیدا نمی شود . حال که این عصمت کبرای الهی را در حضرت صدیقه طاهره تجلی کرده است او آنچنان در حجاب قرار می گیرد که فقط امیر المومنین لیاقت دیدار همچنین جمالی را خواهد داشت . که به

او گفتنند :((زهرای عزیز اگر علی ابن ابیطالب نبود برای تو هرگز در عالم کفوی پیدا نمی شد ))چون زن وشوهر باید کفو هم دیگر باشند .در مسائل فقهیه فرموده اند :شوهر وزن سعی کنند در سن ومسائل

خانوادگی ومسائل اخلاقی هم کفو باشند هم کفو که باشد با همدیگر در امور زندگی دچار مشکل نمی شوند .جناب امیر المومنین کفو صدیقه طاهره است وحضرت فاطمه زهرا ء (س)کفو علی (ع ) است.

*** لازم به ذکر است که مراد حجاب حجاب اسلامی وقرآنی چادر است

 

(اشهد ان سید تنا فاطمه الزهراء عصمه الله الکبری حجه الله علی الحجج)

 

كلمه 345 ازهزار ویک کلمه حضرت علامه حسن زاده آملی حق اين است كه قبر حضرت فاطمه بنت رسول الله (صلوات الله علیهما )در مدینه در بقعه رسول الله ودر جوار آن حضرت است.وآن قبری که در بقیع به نام فاطمه شهرت دارد قبر فاطمه بنت اسد مادر امام امیرالمومنین علی (علیهما السلام) است. مختار دویست نهج البلاغه این است:ومن کلام له (علیه السلام)عند دفن سیده النساءفاطمه علیهاالسلام: السلام علیک یا رسول الله عنی وعن ابنتک النازله فی جوارک .... به چند سطری که در صحیفه مصادر نهج البلاغه نگاشته ایم التفات بفرمایید:اعلم ان روایه الکلینی فی الکافی والشیخ الطوسی فی الامالی نص صریح علی ان عصمه الله الکبری سیده النساء لیله القدر فاطمه بنت رسول الله (صلوات الله علیهما)مدفونه فی جوارابیها فی بقعته وهذا هو الحق. وقد روی السید الاجل ابن طاوس فی الاقبال ذلک القول الحق عن جامع کتاب المسائل واجوبتها وفیه : ابوالحسن ابراهیم بن محمد الهمدانی قال کتب الیه – یعنی الی الامام علی بن محمد الهادی (علیها السلام )-ان رایت ان تخبرنی عن بیت امک فاطمه (علیها السلام )اهی فی طیبه او کما یقول الناس فی البقیع؟فکتب هی مع جدی(صلوات الله علیه وآله)(الاقبال-من الطبع الاول الرحلی الحجری ص624)واقول کلام الوصی مخاطبا رسول الله بقوله (السلام علیک یا رسول الله )کذلک قوله (النازله فی جوارک )وقوله فی آخرکلامه (السلام علیکماسلام مودع)نص صریح علی ذلک الحکم الحکیم .بعضی از صاحبدلان به طریق خاصی از علم جفر نیز جواب گرفته است که (جای قبر خانه شفیع جمیع امت است)وصورت لوح آن این است:یا علیم قبر فاطمه زهراء-علیها السلام-در چه جای مدینه است؟بیست ودوم ربیع الآخرهزار وسیصد ونود وهفت= 9=45=441=4374=(میزان=7=16=124=42+82) **** برای اطلاعات بیشتر به کتاب شریف هزار ویک کلمه حضرت علامه حسن زاده آملی (جلد سوم )کلمه 345 رجوع کنید. اشهد ان سیدتنا فاطمه الزهراء عصمه الله الکبری حجه الله علی الحجج را از باب تبرک در اذان واقامه بفرمایید

شماره پنجاه و چهارم هفته نامه آل ياسين

جمعه 10 اسفند 1386

 

در اين شماره مي خوانيد:

نسخه PDF شماره 54 /دهم اسفند86

کربلای تو

چرا به امام زمان قائم آل محمدمی گویند؟

شب معراج و نشانه های ظهور

یاران امام مهدی (عج) / 2

دعای فرج

نهایت نور

واكـنـشـهـاى اجـتـمـاعـى

دل شکسته

براي مشاهده روي لينك مطالب كليك كنيد

شماره پنجاه و سوم هفته نامه آل ياسين

جمعه 3 اسفند 1386

 

در اين شماره مي خوانيد:

نسخه PDF شماره 53، 3 اسفند86

به جاي تلنگر

سپهسالار عالم

نگران درد و مرگ نباش!

امام مهدى(ع) از ما چه انتظارى دارند؟

ياران امام مهدي (عج)/1

ببخشيد! شما محبوب مرا نديده ايد؟

نسل انتظار

يزدگرد سوم و قائم )عج)

براي مشاهده روي لينك مطالب كليك كنيد

 

-------------------------------------------------------------------------------------------

 

 تصوير حضرت زهرا (س)در بهشت
 
 
  «آدم و حوا در كنار هم نشسته بودند كه جبرئيل به نزدشان آمد و آنان را همراه خود به داخل قصرى از طلا برد، در آنجا تختى از ياقوت قرمز بود و بالاى آن تخت قبه‏اى بود نورافشان، و در ميان آن قبه چهره‏اى غرقه در نور، كه تاجى بر سر نهاده و دو گوشوار از لؤلؤ در گوشش، و گردن‏بندى از نور بر گردنش آويخته بود. هر دو از نورانيت حيرت‏انگيز آن تمثال در شگفت شدند به حدى كه حضرت آدم زيبائى همسرش حوا را فراموش نمود (زيرا شاهد يك زيبائى بى‏سابقه و حسن بى‏نظيرى بود)، لذا روى به جبرئيل كرد و پرسيد اين صورت كيست؟ جبرئيل گفت: اين فاطمه است، و آن تاجش احمدنما، گردن‏بندش حيدرنما و دو گوشوارش نشانگر حسن و حسين اوست. آنگاه حضرت آدم سر خويش را به سوى قبه نور بلند كرد، و در آنجا اين پنج اسم را با خط نور نوشته ديد: من محمودم و اين محمد است، من اعلى هستم و اين على است، من فاطرم و اين فاطمه است، من محسنم و اين حسن است، و احسان از من است و اين حسين است. 
 
  لم يوجد هامشاَ.

دانلود مداحي

---

صوتهاى موجود با برنامه Windows Media Player , Real Player پخش مى شوند

۲۰۰ تا مداحی

 

برای دیدن در ادامه مطالب کلیک کنید

 

شكرانه‏ى تولد حضرت زهرا (س)
 
 
  از امام صادق عليه‏السلام سؤال شد كه: «لم صارت المغرب ثلاث ركعات و اربعا بعدها ليس فيها تقصير فى حضر و لا سفر؟»
چرا نماز مغرب سه ركعت است و نافله‏اش چهار ركعت كه در سفر و حضر تقصير در آن نيست؟ (1)
آن حضرت فرمود: «ان اللَّه عز و جل انزل على نبيه صلى اللَّه عليه و آله و سلم لكل صلاة ركعتين فى الحضر فاضاف اليها رسول‏اللَّه صلى اللَّه عليه و آله و سلم لكل صلاه ركعتين فى الحضر و قصر فيها فى السفر الا المغرب و الغداه فلما صلى المغرب بلغه مولد فاطمه عليهم‏السلام فاضاف اليها ركعه شكراللَّه عز و جل فلما ان ولد الحسن عليه‏السلام اضاف اليها ركعتين شكر اللَّه عز و جل فلما ان ولد الحسين عليه‏السلام اضاف اليها ركعتين شكر اللَّه عز و جل فقال للذكر مثل حظ الانثيين فتركها على حالها فى الحضر والسفر.» (2)
خداوند تبارك و تعالى همه‏ى نمازها را بر پيامبر صلى اللَّه عليه و آله و سلم به صورت دو ركعتى نازل كرد. رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلم (به امر پروردگار) به همه‏ى نمازها به جز نماز مغرب و نماز صبح دو ركعت اضافه نمودند؛ كه در حضر به صورت تمام و در سفر به طور قصر خوانده شوند.
هنگامى كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلم مشغول برپائى نماز مغرب بود. فاطمه عليهاالسلام به دنيا آمد رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلم به شكرانه‏ى اين نعمت (و به امر پروردگار) يك ركعت به نماز مغرب اضافه فرمودند. پس چون حسن عليه‏السلام به دنيا آمد، دو ركعت ديگر (به عنوان نافله) به آن سه ركعت اضافه نمودند و زمانى كه حسين عليه‏السلام به دنيا آمد، به نافله‏ى مغرب دو ركعت ديگر اضافه فرموده و آن را شكرانه تولد آن حضرت قرار دادند.

 
 
  1- نماز مسافر را كه از چهار ركعت به دو ركعت شكسته مى‏شود نماز قصر گفته و اين عمل را تقصير گويند.
2- من لا يحضر الفقيه، ج 1، ص 454. تهذيب، ج 2، ص 113. وسائل الشيعه، ج 4، ص 88. علل‏الشرايع، ص 324.
 
 
 

سير خلقت نورانى حضرت زهرا(س)
 
 
  و در حديثى از امام صادق- عليه‏السلام- آمده است كه: «جز خدا هيچ نبود، پس خداوند پنج نور را از جلال و عظمت خود آفريد و براى هر يك از آن انوار، اسمى از اسماى الهى بود. خدا «حميد» است و اين اسم در محمد- صلى اللَّه عليه و آله- ظهور يافت. خدا «اعلى» است كه در اميرالمؤمنين على- عليه‏السلام- ظهور يافت. و براى خدا «اسماى حسنى» وجود دارد كه نام حسن و حسين- عليهماالسلام- از آن اسماء مشتق است. و از اسم «فاطر» او، نام زهراى اطهر، فاطمه اشتقاق پيدا كرد پس وقتى كه آن انوار را آفريد، اينها را در ميثاق قرار داد، پس در طرف راست عرش جا گرفتند. و خدا فرشتگان را از نور آفريد پس وقتى كه فرشتگان به اين انوار نظر كردند، امر و شأن اينها را بزرگ شمردند و تسبيح را (از آنها) فراگرفتند و اين مطابق با گفته‏ى فرشتگان است كه در قرآن آمده است: به حقيقت ما (در انتظار اوامر الهى در تدبير عالم) صف كشيده‏ايم. و به راستى ما تسبيح كننده‏ايم، و آن هنگام كه آدم- عليه‏السلام- را آفريد آدم به سوى اين انوار از طرف راست عرش با دقت نظر نموده عرض كرد: اى صاحب اختيار من! آنان كيستند؟ خداى متعال در پاسخ فرمود: اى آدم! آنها برگزيدگان من و خواص من هستند، اينها را از نور عظمت و بزرگى‏ام آفريده‏ام و از اسمهاى خودم اسمى را براى اينها برگرفتم، پس عرض كرد: اى پروردگارم! به حقى كه تو بر اينها دارى اسمهاى اينها را به من بياموز، پس خداى متعال فرمود: اى آدم! اين اسمها نزد تو امانت باشد (كه) سرّ و رازى از راز من است. غير تو نبايد بر آن آگاه شود جز به اذن من، عرض كرد: پروردگارم قبول كردم. خداوند پس از گرفتن اين پيمان، اسمهاى آنها را به آدم- عليه‏السلام- تعليم داد. و به فرشتگان عرضه كرد، هيچ كدام به آنها عالم نبودند، پس در پاسخ قول خداى متعال كه فرمود: مرا از نامهاى اينها خبر دهيد اگر راست مى‏گوييد، عرض كردند: منزهى تو! براى ما علمى نيست جز آنچه به ما آموخته‏اى. همانا تو عالم و داراى حكمتى. (آنگاه خداوند) فرمود: اى آدم! فرشتگان را به اسمهاى آن انوار خبر ده، پس وقتى كه اينها را به اسماء خبر داد، فرشتگان دانستند كه اين مطلب (در نزد آدم) به امانت گذاشته شده و آدم به سبب آگاهى از آن، فضيلت و برترى يافته است. سپس امر به سجده‏ى آدم- عليه‏السلام- شدند؛ زيرا كه سجده‏ى ملائكه، فضيلتى براى آدم و عبادت براى خداى متعال بود. چون كه سجده ملائكه، سزاوار آدم بود» (1)
 
 
  1- تفسير فرات، ص 11، ط نجف.
 
 
 

امام صادق (عليه السلام) در نگاهي گذرا
فهرست مطالب این صفحه ...
  مشخصات حضرت    گوشه اي از حيات امام صادق (عليه السلام) 
  عصر امام صادق (عليه السلام)    شخصيت علمي امام صادق (عليه السلام) 
  رويدادهاي مهم 

مشخصات حضرت
اسم : جعفر
لقبها : صادق- مصدق - محقق - کاشف الحقايق - فاضل - طاهر - قائم - منجي - صابر
كنيه : ابوعبدالله - ابواسماعيل - ابوموسي
نام پدر : حضرت امام محمد باقر (عليه السلام)
نام مادر : فاطمه ( ام فروه ) دختر قاسم بن محمد بن ابي بكر
زمان تولد : هفدهم ربيع الاول سال 83 هجري
در روز جمعه يا دوشنبه ( بنا بر اختلاف ) در هنگام طلوع فجر مصادف با ميلاد حضرت رسول . بعضي ولادت ايشان را روز سه شنبه هفتم رمضان و سال ولادت ايشان را نيز برخي سال 80 هجري ذكر كرده اند . ( 1 )
محل تولد : مدينه منوره
عمر شريفش : 65 سال
مدت امامت : 34 سال
زمان رحلت ( شهادت ) : 25 شوال سال 148 هجري درباره زمان شهادت نيز گروهي ماه شوال و دسته اي ديگر 25 رجب را بيان كردند . ( 2 )
قاتل : منصور دوانيقي بوسيله زهر
محل دفن : قبرستان بقيع
زنان معروف حضرت : حميده دختر صاعد مغربي ، فاطمه دختر حسين بن علي بن الحسين بن علي بن أبي طالب(عليهم السلام)
فرزندان پسر : موسي (عليه السلام) - اسماعيل - عبدالله - افطح - اسحاق - محمد - عباس - علي
فرزندان دختر : ام فروه - فاطمه - اسما كه اسماعيل ، عبدالله وام فروه مادرشان فاطمه دختر حسين بن علي بن حسين (عليهم السلام)( نوه امام سجاد ) است . وامام موسي كاظم (عليه السلام) ، اسحاق و محمد كه مادرشان حميده خاتون مي باشد . وعباس ، علي ، اسماء و فاطمه كه هر يك از مادري به دنيا آمده اند .
نقش روي انگشتر حضرت : ما شاء الله لا قوة إلا بالله ، أستغفرالله .
اصحاب معروف امام صادق (عليه السلام) : ابان بن تغلب - اسحاق بن عمار- بريد - صفوان بن مهران - ابوحمزه ثمالي – حرير بن عبدالله سجستاني زراره بن اعين شيباني - عبدالله بن ابي يعفور-عمران بن عبدالله اشعري قمي .
روز زيارت ايشان : روزهاي سه شنبه مي باشد .
رخسار حضرت : بيشتر شمايل آن حضرت مثل پدرشان امام باقر (عليه السلام) بود . جز آنكه كمي لاغرتر و بلند تر بودند .
مردي ميانه بالا ، سفيد روي ، پيچيده موي و پيوسته صورتشان چون آفتاب مي درخشيد . در جواني موهاي سرشان سياه و در پيري سفيدي موي سرشان بر وقار و هيبتشان افزوده بود . بيني اش كشيده و وسط آن اندكي برآمده بود وبر گونه راستش خال سياه رنگي داشت .
ريش مبارك آن جناب نه زياد پرپشت و نه زياد كم پشت بود . دندانهايش درشت و سفيد بود وميان دو دندان
پيشين آن گرامي فاصله وجود داشت . بسيار لبخند مي زد و چون نام پيامبر برده مي شد رنگ از رخسارش تغيير مي كرد .

گوشه اي از حيات امام صادق (عليه السلام)
پدرش 26 ساله بود كه او زاده شد . دوازده تا 15 سال بنابر اختلاف از عمر شريفش را درکنار جدش امام سجاد (عليه السلام) و نوزده سال را در كنار پدرش امام باقر (عليه السلام) گذراند .
پيامبر اكرم (صلّي الله عليه وآله) در خصوص انتخاب نام و لقب امام ششم فرموده است: وقتي كه فرزندم جعفر متولد شد نام اورا صادق بگذاريد زيرا فرزند پنجمش جعفراست وادعاي امامت مي كند و او در نظر خداوند جعفر كذاب است .
ابن بابويه و قطب راوندي روايت كرده اند : كه از حضرت امام زين العابدين (عليه السلام) پرسيدند كه امام بعد از تو كيست ؟
فرمود : محمد باقر شكافنده علوم است . پرسيدند كه : بعد از اوامام كه خواهد بود ؟ گفت : جعفر كه نام اونزد اهل آسمانها صادق است.امام ششم شيعيان و رئيس مذهب تشيع درسال 114 هجري قمري در سن 31 سالگي به امامت رسيد و رداي ولايت بردوش گرفت.
دوران امامت آن امام 34 سال بوده كه با اواخر حكومت امويان واوايل حكومت عباسيان مصادف مي باشد .
كه حدود هجده سال آن ( 132-114 ) همزمان با حكومت امويان و شانزده سال آن ( 148-132 ة ) همزمان با حكومت عباسيان بود .
آن حضرت با پنج تن از خلفاي بني اميه - هشام بن عبدالملي ( 125-105 ه. ق ) ، وليد بن يزيد بن عبدالملي ( 126-125 ه. ق ) ، يزيد بن وليد بن عبدالملي ( 126 ه. ق ) ، ابراهيم بن وليد (126 ه. ق"( به مدت 70 روز )) و مروان بن محمد ملقب به حمار ( 132-126 ه.ق ) و دو تن از خلفاي بني عباس ابوالعباس ( عبدالله بن محمد ) معروف به سفاح ( 132- 136 ( 137 ) ه. ق ) و ابوجعفر معروف به منصور دوانيقي ( 158-136 ( 137 ) ه. ق ) معاصر بود .
در يك دسته بندي ، زندگاني امام جعفر صادق (عليه السلام) مي توان به سه دسته كلي تقسيم نمود :
الف - زندگاني امام در دوره امام سجاد و امام باقر (عليهم السلام) كه تقريبا نيمي از مر حضرت را به خود اختصاص مي دهد . در اين دوره ( 83-114 ) امام صادق (عليه السلام) از علم و تقوي و كمال و فضيلت آنان در حد كافي بهره مند شد .
ب - قسمت دوم زندگي امام جعفر صادق(عليه السلام) ازسال 114 هجري تا 140 هجري مي باشد . دراين دوره امام از فرصت مناسبي كه بوجود آمده ، استفاده نمود و مكتب جعفري را به تكامل رساند . در اين مدت ، 4000 دانشمند تحويل جامعه داد و علوم و فنون بسياري را كه جامعه آن روز تشنه آن بود ، به جامعه اسلامي ارزاني داشت .
ج - هشت سال آخرامام(عليه السلام) قسمت سوم زندگي امام را تشكيل مي دهد . دراين دوره ، امام بسيار تحت فشار و اختناق حكومت منصور عباسي قرار داشت . در اين دوره امام دائما تحت نظر بود و مكتب جعفري عملا تعطيل گرديد .

عصر امام صادق (عليه السلام)
عصر امام صادق(عليه السلام) يكي از طوفانيترين ادوارتاريخ اسلام است كه ازيك سواغتشاشها و انقلابهاي پياپي گروههاي مختلف ، بويژه از طرف خونخواهان امام حسين (عليه السلام ) رخ ميداد ، كه انقلاب ابو سلمه در كوفه و ابو مسلم در خراسان و ايران از مهمترين آنها بوده است .
و از ديگر سو عصر برخورد مكتبها و ايدهئولوژيها و عصر تضاد افكار فلسفي و كلامي مختلف بود كه از برخورد امت اسلام با مردم كشورهاي فتح شده و نيز روابط مراكز اسلامي با دنياي خارج ، به وجود آمده و در
مسلمانان نيز شور و هيجاني براي فهميدن وپژوهش پديد آورده بود .
عصري كه كوچكترين كم كاري يا عدم بيداري و تحرك پاسدار راستين اسلام يعني امام (عليه السلام) ، موجب نابودي دين و پوسيدگي تعليمات حياتبخش اسلام ، هم از درون و هم از بيرون ميشد .
زمان امام صادق(عليه السلام) ، زمان تزلزل حكومت بني اميه و فزوني قدرت بني عباس بود واين دوگروه مدتي درحال كشمكش و مبارزه با يكديگر بودند .
از زمان هشام بن عبدالملي ، تبليغات و مبارزات سياسي عباسيان آغاز گرديد و در سال 129 وارد مرحله مبارزه مسلحانه و عمليات نظامي گرديد و سرانجام در سال 132 به پيروزي رسيد . بني اميه در اين مدت ، گرفتار مشكلات سياسي فراواني بودند ، لذا فرصت فشار و اختناق نسبت به شيعيان را نداشتند .
عباسيان نيز چون از دستيابي به قدرت در پوشش شعار طرفداري از خاندان پيامبرو گرفتن انتقام خون آنان عمل مي كردند ، فشاري از طرف آنان مطرح نبود . از اينرو اين دوران ، دوران آرامش و آزادي نسبي امام صادق (عليه السلام) و شيعيان بود و آن حضرت از اين فرصت استفاده كرده و تلاش فرهنگي وسيعي را آغاز كرد .
پيشواي ششم در چنين دوراني به فكر نجات افكار توده مسلمان ازالحاد وبدبيني وكفر و نيز مانع انحراف اصول و معارف اسلامي از مسير راستين بود ، و از توجيهات غلط و وارونه دستورات دين كه به وسيله خلفاي وقت صورت مي گرفت جلوگيري مي كرد .
اينجا بود كه امام(عليه السلام) دشواري فراوان در پيش ومسئوليت عظيم بر دوش داشت . امام صادق (عليه السلام) در ظلمت بحرانها و آشوبها دنياي شيعه را به فروغ تعاعليم خويش روشني بخشيد و حقيقت اسلام را از آلايش انحرافات وگزند فريبكاران حفظ نمود . او آن قدر فقه و دانش اهل بيت را گسترش داد و زمينه ترويج احكام و بسط كلام شيعي را فراهم ساختكه مذهب شيعه به نام او به عنوان مذهب جعفري شهرت يافت . آن اندازه كه دانشمندان و راويان از دانش امام بهره مند برده واز ايشان حرف و حديث نقل كرده اند از هيچ يك از ديگرائمه نقل نكرده اند .
ليكن طولي نكشيد كه بني عباس پس از تحكيم پاييهاي حكومت و نفوذ خود ، همان شيوه ستم و فشار بني اميه را پيش گرفتند و حتي از آنان هم گوي سبقت را ربودند .
وضع به حدي ناگوار وشد كه همگي ياران امام (عليه السلام) را در معرض خطر مرگ قرار مي داد ، چنانچه زبده هايشان جزو ليست سياه مرگ بودند .
امام صادق (عليه السلام) كه همواره مبارزي نستوه و خستگي ناپذير وانقلابي بنيادي درميدان فكر و عمل بوده ، كاري كه امام حسين (عليه السلام ) به صورت قيام خونين انجام داد ، وي قيام خود را درلباس تدريس وتأسيس مكتب وانسان سازي انجام داد و جهادي راستين كرد .
رحلت امام را به سبب مسموميت دانسته اند . از ارتكاب اين جنايت را كه منصور درتوان خود نمي ديد به جعفر بن سليمان پسر عموي خويش و والي وقت مدينه محول كرد .
فرزند برومندش امام موسي بن جعفر(عليه السلام) او را دو جامه سفيد مصري كه درآن احرام مي بست ودر پيراهني مه مي پوشيد ودرعمامه اي كه ازامام زين العابدين(عليه السلام ) به او رسيده بود ، كفن نمود و بر آن نماز خواند واو رادر بقيع در كنار قبر پدربزرگوارش سيد الساجدين(عليه السلام) به خاك سپرد .
سلام بر او از ميلاد تا ميعاد

شخصيت علمي امام صادق (عليه السلام)
در دوره امامت امام صادق (عليه السلام) مسلمانان بيش از پيش به علم و دانش روي آوردند و در بيشتر شهرهاي قلمرو اسلام بويژه در مدينه ، مكه ، كوفه ، بصره و ... مجالس درس و مناظره هاي علمي داير واز رونق خاصي برخوردار گرديد .
در اين زمان با استفاده از فرصت به دست آمده امام صادق(عليه السلام) توانست نهضت علمي فرهنگي پدرش امام باقر(عليه السلام) را ادامه داده و علوم و معارف اهل بيت را بيان كرده در همه جا منتشر كند . سفرهاي اجباري و اختياري امام به عراق و به شهرهاي حيره ، هاشميه و كوفه و برخورد با اربابان ديگر مذاهب فقهي وكلامي نقش بسزايي در معرفي علوم اهل بيت و گسترش آن در جامعه داشت .
در اين شهرها گروههاي مختلف براي فراگيري دانش نزد آن حضرت مي آمدند و از درياي دانش او بهره مند مي بردند . برخورد وي با گروههاي مختلف مردم سبب شد كه آوازه شهرتش در دانش و بينش ديني ، علم و تقوي ، سخاوت و جود وكرم و ...
در تمام قلمرو اسلام طنين انداز شود و مردم از هر سو براي استفاده از دانش بيكران وي رو سوي كنند . در اين دوره علوم و فلسفه ايراني ، هندي و يوناني به حوزه اسلامي راه يافت و بازار ترجمه علوم گوناگون از زبانهاي مختلف به زبان عربي گرم و پررونق گرديد .
همچنين مكتبهاي كلامي و فرقه مذهبي و فقهي در اين عصر پايه گذاري شد .
امام صادق (عليه السلام) با تمام جريانهاي فكري و عقيدتي آن روز برخورد كرده و موضوع اسلام و تشيع را در برابر آنها روشن ساخته و برتري بينش اسلام تشيعي را ثابت كرده است .
مناظرات امام صادق (عليه السلام) با اربابان دانشهاي گوناگون چون پزشكان ، فقيهان ، منجمان ، متكلمان ، صوفيان و... بويژه مناظرات وي با ابوحنيفه مشهور و در منابع شيعه و سني ثبت است . ( 3 )
شاگردان امام باقر (عليه السلام) پس از درگذشت آن حضرت به گرد شمع وجود امام صادق(عليه السلام) حلقه زدند .
امام (عليه السلام) نيز با جذب شاگردان جديد به تأسيس يك نهضت عظيم فكري و فرهنگي و بالنده مبادرات ورزيد ، به گونه اي كه طولي نكشيد مسجد نبوي در مدينه منوره و مسجد كوفه در شهر كوفه به دانشگاهي عظيم تبديل شد . درگيري شديد بين بني عباس و بني اميه ، آنان را آن چنان به خود مشغول كرده بود ، كه فرصتي طلايي براي امام صادق (عليه السلام) و يارانش به دست آمد .
آن حضرت با استفاده از اين فرصت به بازسازي و نوسازي فرهنگ ناب اسلام پرداخت و شيفتگان مكتب حق از اطراف و اكناف ، از بصره ، كوفه ، واسط ، يمن و نقاط مختلف حجاز به مركز اسلام ؛ يعني مدينه ، سرازير شدند وچون پروانگي دلباخته به گرد شمع وجود امام صادق (عليه السلام) تجمع كردند .
امام صادق (عليه السلام) هر يك از شاگردان خود را رشته هاي كه با ذوق و قريحه او سازگار بود ، تشويق و تعليم مي نمود و در نتيجه ، هر كدام از آنها در يك يا دو رشته از علوم مانند : حديث ، تفسير ، فقه و كلام ، تخصص پيدا مي كردند .
دردانشگاهي كه امام بوجود آورده بود شاگردان بزرگ و برجسته اي همچون هشام بن حكم- محمد بن مسلم- ابان بن تغلب- هشام بن سالم - مومن الطاق - مفصل بن عمر - جابر بن حيان و... تربيت كرد كه هر يك از آنها شخصيتهاي بزرگ علمي و چهره هاي درخشاني بودند كه خدمات شاياني انجام دادند . به عنوان نمونه هشام بن حكم 31 جلد كتاب و جابر بن حيان بيش از 200 جلد در زمينه علوم گوناگون بخصوص رشته هاي عقلي طبيعي و شيمي كتاب نوشته است و به عنوان بدر علم شيمي مشهور است .
دانشمندان علم حديث شمار كساني را كه مورد اعتماد بوده اند - راويان ثقه - و از آن حضرت نقل كرده اند تا چهار هزار نفر را نوشته اند .
شاگردان دانشگاه امام منحصر به شيعيان نبوده بلكه پيروان اهل تسنن نيز از مكتب آن حضرت برخوردار مي شدند .
بزرگان اهل سنت چون مالي بن انس ، ابوحنيفه ، سفيان ثوري ، سفيان بن عيينه ، ابن جريح ، روح ابن قاسم و... ريزه خوار خوان دانش بيكران او بودند . ابو حنيفه كه دو سال شاگرد امام بود اين دوره را پايه علوم و دانش خود معرفي كرده مي گويد :
اگر آن دو سال نبود " نعمان " از بين رفته بود .

رويدادهاي مهم
1. شهادت امام باقر (عليه السلام) ، پدر امام جعفر صادق (عليه السلام) ، در سال 114 هجري
2. قيام زيد بن علي (عليه السلام) ، عموي امام جعفر صادق (عليه السلام) بر ضد امويان و شهادت او در اين واقعه ، در سال 121 هجري
3. گسترش نهضت بني هاشم ( علويان و عباسيان ) ، در سراسر قلمرو حكمراني امويان .
4. سرنگوني سلسله امويان و پيروزي عباسيان وتسخير خلافت اسلامي توسط ابو العباس سفاح ، در سال 133 هجري .
5. قيام علويان بني الحسن (عليه السلام) بر ضد عباسيان و سركوب شدن آنان به دست منصور دوانيقي .
6. بهره جويي امام صادق (عليه السلام) از فرصت به دست آمده از نبرد ميان عباسيان و امويان ، براي تشكيل حوزه علمي اسلامي و تربيت هزاران شاگرد در رشته هاي فقه ، تفسير و علوم قرآن ، كلام ، شيمي ، تاريخ و غيره ، در زمينه مشرفه .
7. فراخواني امام صادق (عليه السلام) از مدينه به بغداد ، توسط سفاح عباسي و زير نظر قرار گرفتن آن حضرت .
8. فراخواني مجدد امام صادق (عليه السلام) از مدينه به بغداد ، توسط منصور دوانيقي و اذيت و آزار آن حضرت .
9. وفات اسماعيل ، پسر امام صادق (عليه السلام) ، در سال 142 هجري و اندوه فراوان آن حضرت در اين مصيبت .
10. رفتار نا مناسب عاملان منصور دوانيقي ، در مدينه ، با امام صادق (عليه السلام) و بسياري از علويان .
11. مبارزه علمي و فرهنگي امام صادق (عليه السلام) و ياران ايشان با مخالفان ، ملحدان و مدعيان دروغين .
12. مسموميت امام صادق (عليه السلام) و شهادت آن حضرت ، در سال 148 هجري ، به دستور منصور دوانيقي .
13. به خاك سپاري پيكر مطهر امام صادق (عليه السلام) ، در قبرستان بقيع ، در كنار قبر پدر ، جد و عمويشان ، امام حسن مجتبي (عليهم السلام)

فرازهايى از توقيعات مقدّس حضرت بقية اللّه الاعظم (عج)
أنا بقية اللّه
آگاهى از احول مردم
آگاهى بر امور شيعيان
اداء حق اللّه
اداء حقوق الهى
اُلگو، فاطمه زهراء(عليها السلام)
بردبارى
بهره مندى از امام غائب
پيامبران و امّتها
توجه امام زمان به شيعيان
توفيق زيارت حضرت
حقّ امام زمان(عليه السلام)
خون به جاى اشك
داعيه داران دروغين
دعا
دعا براى فرج
دعاى حضرت
دعاى حضرت براى يارانش
راه رسيدن به معارف الهى
راويان احاديث
راويان حديث
زمان ظهور
زمين و حجّت خدا
زنان در بهشت
سعادت ديدار
علّت غيبت
فرجام كار
كيفيت بهره ورى
لزوم محبّت
ما و يارى دوستانمان
معرفى امام زمان
نشانه قيام
نگهدارى حق
وظيفه شيعيان
وقت ظهور
يادآورى و رسيدگى
ياور مردم 
 

اهل البيت بودن امام و شرافت خاندان او
اوازخاندان وحي ورسالت است .درمحيط وحي ودردامان امامت پرورش يافت.خاندان تطهير است وآيه شريفه تطهير درشأن آنها نازل شد که خدافرمود:
اِنَّمَايُريدُ اللهُ لِيُذهِبَ عَنکُمُ الرِّجسَ اَهلَ البَيتِ وَيُطَهِّرَکُم تَطهيراً. 
واينکه حضرا ت ائمه(عليهم السلام)مصاديق راستين اهل البيت(عليهم السلام)هستند مورد تأييد بسياري از صاحبنظران ، ومخصوصاً بزرگان اهل سنت است. 
آري ،اوازجمله اهل البيت (عليهم السلام)است وطيّب وطاهر، وارسته ومنزه ازهرلوث ودارای مقام قرب به خدا است . مقام ورتبت او ،جايگاه مهمش دراهل بيت ونزاهت اوووجوب حرمت گذاري به او مورد تأييد همگان است. حديث کساء درشأن اهل بيت (عليهم السلام)است. دعاي پيامبر(صلي الله عليه وآله) درباره اهل بيت(عليهم السلام) اين بود:
اللّهُمَّ هؤُلاءِاَهلِ بَيتيِ فَاَذهِب عَنهُمُ الرِّجسَ وَطَهِِّرهُم تَطهيِراً. 

 شرافت خاندان او:
جدّش رسول الله (صلي الله عليه وآله) وخاتم انبياي الهي است، جدّه اش فاطمه زهر(سلام الله عليها) است. جدّ ديگرش علي (عليه السلام) است همانکس که حديث غدير درشأنش نازل شده وپيامبر(صلي الله عليه وآله)اورابه عنوان وصي خود و وليّ مؤمنين معرفي کرد. جدّ بعد ي او امام حسين(عليه السلام) سالارشهيدان است وجدّ پس ازاو، حضرت سجاد با فضیلت ترین بنی هاشم، وعالمترین افراد امت وپرهیزکارترین وراستگوترین مردم است.
اودرزمره يکي ازدونقل مورد سفارش پيامبر(صلي الله عليه وآله)است که فرمود: من از بين شما ميروم ودوچيزرابين تان به امانت مي گذارم : کتاب خداو عترت من، اين دوازهم جدا نمي گردند تادرکنار حوض کوثربرمن وارد گردند، خوب بنگريد که پس از من باآنها چگونه برخورد مي کنيد  وشما را درباره اهلبيتم بياد خدامي اندازم. 
رسول خد(صلي الله عليه وآله) فرمود: هرکه راخوش آيد هم چون من زندگي کند وهم چون من بميرد ودربهشت جاودان سکونت کند ، علي(عليه السلام) راپس ازمن وليّ خود انتخاب کند ووليّ اوراوليّ خودگيرد وبه امامان پس از من که عترتند وازگِل من آفريده شده اند اقتدا کند . 
وهم رسول خد(صلي الله عليه وآله) درشأن اوفرمود: خداي ازصلب فرزندم محمد باقر(عليه السلام) پسري آورد که حکم اوحکم من وزبان اوزبان صدق وراستي است 

 

نسب امام صادق (علیه السلام)
مادرآن حضرت «امّ فروه» دختر قاسم بن محمد بن ابي بکراست.
امام صادق(عليه السلام) درباره مادرخود فرمود: مادر من از کساني است که ايمان آورد وتقواي الهي پيشه ساخت وکار نيک انجام داد، وخدا نيکوکاران رادوست مي دارد
امام ششم (عليه السلام) بااين جمله کوتاه ولي پرمغز و بامحتوا که ازقرآن (سوره نحل ،آيه 128)الهام گرفته است. تمام اوصاف نيکو وپسنديده رابراي مادر خويش بيان فرمود:همان اوصافي که اميرمؤمنان (عليه السلام) براي متقين درجواب سؤال همام بيان فرمود: «اي همام،ازخدا بترس ونيکي کن،زيرا خداوند باکساني است که تقوا پيشه کنند وکارنيک انجام دهند. 
به هرحال تقواوپاکدامني ام فروه تاحدي بود که مسعودي مي نويسد:«امّ فروه ازتمامي زنان زمان خود باتقواتربود. 

مادردانشمند
امّ فروه ازامام باقر(عليه السلام)احاديث زيادي نقل کرده است. ازامام سجاد (عليه السلام) نيز رواياتي نقل نموده که يک مورد آن ازنظرتان مي گذرد:«حضرت علي بن الحسين (عليه السلام) به اوفرمود: اي امّ فروه ، من براي گناهکاران از شيعيان خود درهرروز وشب صد باردعا مي کنم و ازخدا براي آنان طلب آمرزش مي نمايم، زيرا ما برچيزي که مي دانيم صبر مي کنيم وآنهابرچيزي که نمي دانند صبر مي کنند  ».
خلاصه مادربزرگوارحضرت امام صادق(عليه السلام)ازموقعيت علمي والايي که ازخاندان وحي ورسالت فراگرفته بود، برخوردارگشت که براي پي بردن به مقام دانش اوبه نقل يک مورد بسنده مي شود:
شخصي به نام«عبدالاعلي » مي گويد:«ام فروه راديدم که دراطراف خانه کعبه طواف مي کرد ولباسي پوشيده بود که کسي اورانشناسد. هنگامي که خواست دست خود را روي حجرالاسود بگذارد، دست چپ را روي سنگ گذاشت، مردي (که به نظر مي رسد ازعامه بوده) به او گفت: دست چپ را روي سنگ گذاشتن برخلاف سنت است و تواشتباه کردی. ام فروه گفت:لازم نیست تو چیزی به ما بياموزي ، چراکه ماازدانش شمابي نياز هستيم  »
درهرحال امام صادق(عليه السلام) دردامن رسالت ومرکز وحي تولد يافت ورشد کرد وبخشي از دوران زندگي خودرا تحت توجهات وعنايات جد خود حضرت زين العابدين (عليه السلام) وپدر بزرگوارخويش امام باقر(سلام الله عليه) سپري کرد.

  
 

   به نقل از کتاب احياگر تشيع
 شخصيت امام صادق (عليه السلام)
مادراو زني فاضله ودخترقاسم بن محمد بن ابی ابکر است . قاسم بن محمدخودازثقات ومعتمدان امام علي بن الحسين (عليهماالسلام) وازفقهاي شيعه مذهب مدينه بود. او دختري فهمیده ودانا داشت که اورا فاطمه ناميده و گاهي قريبه مي خواندند وکنيه اوام فروه بود.
تاريخ اورا زني فاضله ، مؤمنه ، عفيفه وباعصمت وشرافت معرفي مي کند. و امام صادق(عليه السلام) خود درشأن مادرش فرموده بود : مادرم ازکساني بود که بواقع مؤمنه ودرطريق تقوا بود. زني بود نيکوکار وخدا نيکوکاران رادوست مي دارد:
کانَت اُمِّي مِمَّن آمَنَت وَاتَقَّت ، وَاحسَنَت ،وَاللهُ يُحِبُّ المُحسِنينَ 
امام باقر(عليه السلام) باتعبيرات زيبائي ازاوياد مي کرد وهم امام صادق(عليه السلام) براي او حرمت فوق العاده اي قائل بود.او دربين زنان مدينه حرمت اجتماعي بالائي داشت وبه آموزش وهدايت زنان وحل ورفع مشکلات ديني آنها مي پرداخت.

  
 

   به نقل از کتاب مغز متفکر جهان شيعه
 داستاني از مادر امام
درسال 90هجري مرض مسری وخطرناک آبله درمدينه بروز کرد وعده اي ازکودکان مبتلا شدند. بااين که حضرت امام جعفرصادق(عليه السلام) درآن موقع هفت ساله بود (بسته باين که تاريخ تولداو را80یا83هجري بدانيم) وکودکان درسن هفت ياده سالگي کمترازخردسالان مبتلا به آبله مي شوند ام فروه بافرزندان خودازجمله حضرت جعفرصادق(عليه السلام)ازمدينه رفت تا اين که بيماري آبله فرزندان وي رابيمار ننمايد . درگذشته براي مبتلا نشدن به آن بيماري چاره اي غيرازاين نبود که ازشهرآلوده به مرض بگريزند وبه جائي بروند که درآن آبله نباشد.
امّ فروه بافرزندانش به (طنفسه) که ازنقاط ييلاقي مدينه بود رفت و بعد از اينکه درطنفسه سکونت کرد اطمينان حاصل نمود که فرزندانش مبتلا به آبله نمي شوند ، غافل ازاينکه مرض خطرناک برخودِ وي مستولي خواهد گرديد. وقتي ام فروه بيمار گرديد ، مثل تمام بيماران آبله نمي دانست که مبتلا به آن بيماري خطرناک گرديده تااين که اولين تاول آبله دربدن او نمايان شد وچون زني باسواد بود دانست که مبتلا به آبله گرديده وبجاي اين که درفکر خودباشد، به فکر فرزندانش افتاد وگفت که فوري آنها راازطنفسه دورکنند وبجائي ببرند که درآنجا آبله نباشد وحضرت جعفرصادق(عليه السلام) وسايرفرزندان ام فروه را ازآنجا دورکردند وبه روستاي ديگربردند.
درمدينه به حضرت محمد باقر(عليه السلام)اطلاع دادند که همسرش درطنفسه مبتلا به بيماري آبله شده است وچون آن بيماري يک مرض خطرناک بود،امام محمدباقر(عليه السلام) که براي رفتن به طنفسه مجبور شد درس را تعطيل نمايد قبل از عزيمت به آن روستا برمزار پيغمبراسلام(صلي الله عليه وآله) که درهمان مسجد يعني محضرتدريس بود رفت و ازروح پيغمبرخواست که همسرش راشفا بدهد.
وقتي ام فروه شوهر راديد گفت چرا باين جا آمدي، مگر بتو نگفته بودند که من مبتلا به آبله شده ام،مگر نمي داني که نبايد به عيادت بيماري آبله گرفته رفت زيرا عیادت کننده ممکن است بيمارشود.
حضرت امام محمد باقر(عليه السلام) جواب داد من ازروح پيغمبردرخواست کرده ام که توراشفا بدهد ومي دانم که توشفا خواهي يافت ومن هم مبتلا به بيماري نخواهم شد.
امّ فروه همان طور که حضرت محمد باقر(عليه السلام) فرمود ازبيماري رهائي يافت ونقصي هم دراوبوجود نيامد وشفاي آن زن، ازنوادرمي باشد براي اينکه بيماري آبله بندرت به بزرگسالان سرايت مي نمايد واگرسرايت کند بعيد است که بيمار، بهبودی حاصل نمايد.
شيعيان عقيده دارند که چون حضرت محمد باقر(عليه السلام)امام بود وهر امام داراي علم وقدرت نامحدود است وخود اوبربالين امّ فروه حضور بهم رسانيد ، باعلم وقدرت امامت خود، او راشفا بخشید.
امايک مورخ بي طرف نمي تواند اين نظريه رابپذيرد ودرآن موقع پزشکان نمي توانستند بيماري آبله رادرمان کنند ومداوا شدن ام فروه يک واقعه استثنائي بشمارمي آيد.
ام فروه بعد از مداوا به مدينه مراجعت کرد ولي چون هنوز بيماري آبله درمدينه بود فرزندانش رابه شهر نياورد.
 

سلسه نسب امام صادق (عليه اسلام)
خاندان وتباراهل بيت (عليهم السلام) واجداد گذشته خاندان رسالت وامامت ازنسل ابراهيم پیامبر(عليه السلام) و نواده اسماعيل ذبيح ودرسلسله مراتب صلبي به عبدالمطلب می رسد.
عبدالمطلب دوازده پسر داشت که کوچکترين آنها عبدالله است وحضرت محمد (صلي الله عليه وآله) رسول گرامي اسلام تنها فرزند اوست که هرگز ديده به ديدار پدر نگشود ودردوران جنيني پدر را ازدست داد . فرزند ديگر او ابوطالب است که حضرت علي (عليه السلام) فرزند او ست وبدين سان حضرت محمد (صلي الله عليه وآله) و حضرت علي(عليه السلام) پسرعموي يکديگرند وحضرت علي (عليه السلام) بيش از 30سال ازاو کوچکتر است.
 بعدها حضرت علي (عليه السلام) درعصرحکومت پيامبر(صلي الله عليه وآله) درمدينه، باکوچکترين دختراو، فاطمه معصومه(سلام الله عليها) ازدواج کرد ونسل پيامبر(صلي الله عليه وآله) وحضرت علي (عليه السلام) از طريق اين ازدواج تداوم يافت . ازنسل حضرت علي (عليه السلام) وحضرت فاطمه(سلام الله عليها)یازده گوهر درخشان ومِهرهاي ولايت درخشيدند که امام صادق(عليه السلام) نسل چهارم اين زوجين شريف است وششمين امام شيعه ، ياخليفه راستين پبامبر(صلي الله عليه وآله)است.

جد ّوجدّه:
وبدين سان پس ازرسول خدا(صلي الله عليه وآله) وخديجه کبري که جدّوجدّه اصلي امام بحساب مي آيند ، بايد به سراغ اميرالمؤمنين علي (عليه السلام) که جّد وجدّه وپدر همه امامان نخستين جانشين رسول خدا(صلي الله عليه وآله) وسيد الاوصياء است.
جدّ ديگر امام حسين (عليه السلام) سيّد الشهداء وپس ازاو امام سجاد (عليه السلام)است که امام حسين(عليه السلام) مهتر شهيدان وامام سجاد(عليه السلام) زين العابدين ومايه فخر عابدان است.
جدّه اصلي اوحضرت فاطمه زهرا(سلام الله عليها) بانوي نمونه اسلام، دخت پيامبر(صلي الله عليه وآله) و همسرحضرت علي (عليه السلام) است وپس از او بايدازهمسرامام حسين (عليه السلام) حضرت شهربانو نام برد وهم ازکيهان بانو که خواهرشهربانو است.
امام علي (عليه السلام) کيهان بانو رابه عقد محمد بن ابي بکر درآورد وازاوپسري به نام قاسم به دنیا آمد که دختر او امّ فروه مادر امام صادق(عليه السلام) است پس کيهان بانو جدّه مادري امام صادق(عليه السلام) است و بنابراین جده پدري ومادري امام صادق(عليه السلام) دوخواهر ايراني وازنسل يزدگرد پادشاه ساساني می باشند.

  
 

    به نقل از کتاب مغز متفکر جهان شيعه
 
نسب مادر امام
حضرت علي بن ابيطالب(عليه السلام) که درمدينه حامي اسيران خانواده سلطنتي ايران بود ، شهربانو رابه عقد ازدواج پسرش حضرت امام حسين (عليه السلام) درآورد وکيهان بانو را بامحمد بن ابی بکر، پسرخليفه اول که اورامثل پسرخود دوست مي داشت ، تزويج نمود وبعد ازاين که حضرت علي (عليه السلام) خليفه شد مرتبه محمد بن ابی بکر رابقدري بالابرد که اوراوالي مصرکرد ودرآن کشور باتمهيد معاويه به قتل رسيد.
ازصلب محمد بن ابوبکر وبطن کيهان بانو پسري متولد شد بنام قاسم وازقاسم دختري متولد گرديد به اسم امّ فروه واين دختر باامام محمد باقر(عليه السلام) ازدواج نمود وحضرت جعفرصادق(عليه السلام)ازبطن ام فروه مي باشد ولذا حضرت جعفرصادق(عليه السلام)ازطرف مادرهم به يک شاهزاده خانم ايراني که بروايتي چشم هاي آبي رنگ داشته مي پيوندد.
 

برای گوشی های سری w,k و مخصوص سونی اریکسون می باشند

دانلود-از پنجره باز شده download file را انتخاب کنید

---------------------------------------------------------------------------------

دانلود-از پنجره باز شده download file را انتخاب کنید

امام خمينى كه در عصر حاضر از هر نظر الگوى مى باشند در مورد رعايت حجاب در خانواده نيز بسيار دقيق و مراقب بودند دختر گرامى ايشان اين دقت و مراقب را چنين بيان كرده اند:
بهر حال همانطور كه گفتم ايشان (امام خمينى ) در مقابل بيرونى و نامحرم خيلى سختگيرند، اَلا ن پسرهاى من و احمد آقا 15 16 ساله اند و ما يكروز اگر منزل آقا براى ناهار دعوت شويم پسرها حق آمدن ندارند يا اگر هم بيايند ما خانه خانم (همسرحضرت امام ) مى نشينيم و سفره مى اندازيم و آنها منزل احمد آقا، آنهم براى اينكه پسرها و دخترهاى اهل فاميل و خانه با هم غذا نخورند، نه فقط سر سفره بلكه حتى سلام هم به هم نكنند چون واجب نيست .

 محرم و نامحرم
در اديان آسمانى عده اى از زنان را براى مرد محرم شناخته اند و مرد نمى تواند با آنها ازدواج كند و نگاه به آنها بدون قصد لذت بردن گناه ندارد. قرآن كريم در سوره نساء آيه 24-23 زنانى كه محرم هستند و نمى توان با آنها ازدواج كرد چنين معرفى مى فرمايد:
1- زن پدر (نامادرى مادر دوم ) 2- مادر 3- دختر 4- عمه 5- خواهر 6- دختر برادر 7- دختر خواهر 8- خاله 9- دايه (زنى كه پسر را شير مى دهد اگر چه يكشبانه روز پشت سر هم شير داده باشد.)
10- خواهر رضاعى : دخترى كه با پسر همشير بوده و از مادر آن دختر شير خورده حداقل 24 ساعت تمام شير خورده باشد كه از شيرى كه مى خورد گوشت روئيده شود.

www.emem12.coo.ir

شما می توانید از این آدرس برای دسترسی به وبلاگ استفاده کنید